02:
เสียงพัดลม ฟักบัว ห้อง102? ถนนถลาง กาแฟเอสเปรสโซ่ เพลงพม่า กลิ่นน้ำมัน ?หาดยางใน ส้มตำไทย ลีโอ ลม หมาอ่านมติชน ฉี่ที่หาด มองขอบฟ้า เห็นปูวื่งลงน้ำ ชายเสื้อส้มยืนในพุ่มไม้ ระบบมหาลัย เสียงคลื่น พี่วา ดอกไม้ ดนตรีแจ็ซ? โมฮิโต้ค็อกเทล ดอกไม้ บุหรี่ หวัง ลี โฮม ท้องฟ้าหกโมงเย็น ต้นสน ความชื้นแชะ โอบกอด ชาวเล คุณยาย วัยรุ่น กินหมาก ดนเดียว นักร้องพื้นบ้าน แสงเทียน ความเหงา ละครช่องเจ็ด รอยยิ้ม ปลาหมอสี ผัดใบเลียง โน๊ตบุ๊คแบ็ตหมด รถกำลังไปนคร ลีโอวุ้น ต้นแม่ช้อยนางรำ ฝนสีแดง ที่กำเนิดพระไตรปิฎก กรองทิพย์ น้ำสิ่งแรก แสงนีออน ตื่น โรงงานอุตสหกรรม ยูนิฟอร์มนักศึกษา เสียงลมผ่านใบไผ่ พี่เจตอนอายุหกสิบ หัวเราะ เบียร์สิงห์ขวดเล็ก กลุ่มชาติพันธ์ ออสเตเรีย ไก่ไม่เคยนอน หนังสือการหาอาหารจากถังขยะในเมืองนิวยอร์ค เน็ตหลุดข้อมูลหาย รีสตาร์ท หาวหลายครั้งต่อกัน เคี้ยวน้ำแข็ง ชาอังกฤษตลก ชายุโรปตลก ชาอเมริกาตลก กัญชาพื้นเมืองอินโดนีเชีย บทความวิชาการล้อเลียนได้รางวัลหนึ่งในสิบของโลก เสียงนกซุบซิบ ต้นไม้จั๊กกะจี๋ ลิงลพบุรียกทัพขึ้นรถไฟไปตีกับลิงเพชรบุรี หาวหลายครั้ง สับคัดเอ้าทั้งร้าน มิตรภาพ โทรศัพท์เบอร์ส่วนตัว พัดลมเบอร์สอง
30:
17.00 น. ไปหาดกะรน จังหวัดภูเก็จ(เป็นชื่อเก่าของจังหวัดภูเก็ต) บรรยากาศที่หาดนี้ดีมากแต่ลงเล่นน้ำไม่ได้น้ำลึกคลื่นแรงนักท่องเที่ยวก็ไม่ค่อยมีค่อนข้างเงียบ มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินผ่านเป็นระยะห่างๆกันสองสามคู่ มีชาวบ้านมานั่งกินข้าวนอกบ้านสองครอบครัว หมาสีดำตัวเล็กๆกับหมาสีน้ำตาลวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน ผมเดินอยู่นานใช้ได้กว่าจะหาที่เหมาะๆหย่อนก้นนั่งดูพระอาทิตย์ระบายสีบนท้องฟ้าของวันนี้ ผมเลือกนั่งหน้าบ้านหลังเล็กๆเปิดเป็นร้านอาหารด้วยในตัว เจ้าของร้านเป็นคู่หนุ่มสาวแต่งงานกันมาสามปีพร้อมกับอายุของร้านอาหารร้านนี้ผมเลือกนั่งหน้าร้านนี้มันมีกลิ่นความโรแมนติกของหนุ่มสาวคู่นี้ลอยอยู่เต็มหาด ข้างบ้านถูกจัดแต่งด้วยต้นสนเป็นแถวแนวยาว ผมชอบเสียงลมผ่านใบสนผสมกับเสียงคลื่นทะเล อารมณ์คล้ายกับมาลิบูผสมน้ำสัปรด?
18.36น. ท้องฟ้ากับผิวน้ำทะเลถูกพระอาทิตย์ระบายสีออกมาสีสันสดสวย ผมว่านี่แร่ะคืออารมณ์สมบูรณ์ที่สุดของวันเสียงชัดเตอร์ของกล้องก็ทำงานอย่างรวดเร็ว
19.03น.นกบินกลับรัง แสงนีออนรีสอร์ทบนภูเขาเริ่มสว่างขึ้น ส่วนบนท้องฟ้าตอนนี้เริ่มไม่มีีสีสันสดใสแล้ว มีแต่พระจันทร์กำลังเริ่มทำงาน
19.30น.ขับรถกลับร้านหนังสือไปรับพี่เจกินข้าว ไปกินข้ากันที่หาดป่าตอง ผมเคยมาหาดป่าตองตอนอายุ 10ขวบจำอะไรไม่ค่อยได้เท่าไร จำได้ว่ามีรถมอเตอร์ไซค์สี่สูบ รถจี๊บ เมียเช่า น้ำทะเลสีสวย การเคลื่อนตัวช้าๆของเฆมเหมือนท่วงท่าของหญิงสาวพร้อมเสาคู่ใจ ฟรั่งหนีหนาวมาพึ่งร้อนนอนอาบแดด คือความทรงจำของผมตอนเด็กๆ หาดป่าตองตอนนี้ยังเหมือนเดิมแต่มันดูเล็กลงไปจากตอนเป็นเด็กๆเท่านั้นเอง
30:
รูปบรรยากาศที่ร้านวันแรกที่มาถึงงงๆดีจับทางอะไรไม่ค่อยถูกคนเยอะจำชื่อพวกพี่ๆไม่ค่อยได้ ตื่นเต้น เบลอๆงงๆแต่คนที่นี่ใจดีทุกคน
rss feed
