27/6/09
17.00 น. ไปหาดกะรน จังหวัดภูเก็จ(เป็นชื่อเก่าของจังหวัดภูเก็ต) บรรยากาศที่หาดนี้ดีมากแต่ลงเล่นน้ำไม่ได้น้ำลึกคลื่นแรงนักท่องเที่ยวก็ไม่ค่อยมีค่อนข้างเงียบ มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินผ่านเป็นระยะห่างๆกันสองสามคู่ มีชาวบ้านมานั่งกินข้าวนอกบ้านสองครอบครัว หมาสีดำตัวเล็กๆกับหมาสีน้ำตาลวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน ผมเดินอยู่นานใช้ได้กว่าจะหาที่เหมาะๆหย่อนก้นนั่งดูพระอาทิตย์ระบายสีบนท้องฟ้าของวันนี้ ผมเลือกนั่งหน้าบ้านหลังเล็กๆเปิดเป็นร้านอาหารด้วยในตัว เจ้าของร้านเป็นคู่หนุ่มสาวแต่งงานกันมาสามปีพร้อมกับอายุของร้านอาหารร้านนี้ผมเลือกนั่งหน้าร้านนี้มันมีกลิ่นความโรแมนติกของหนุ่มสาวคู่นี้ลอยอยู่เต็มหาด ข้างบ้านถูกจัดแต่งด้วยต้นสนเป็นแถวแนวยาว ผมชอบเสียงลมผ่านใบสนผสมกับเสียงคลื่นทะเล อารมณ์คล้ายกับมาลิบูผสมน้ำสัปรด?


18.36น. ท้องฟ้ากับผิวน้ำทะเลถูกพระอาทิตย์ระบายสีออกมาสีสันสดสวย ผมว่านี่แร่ะคืออารมณ์สมบูรณ์ที่สุดของวันเสียงชัดเตอร์ของกล้องก็ทำงานอย่างรวดเร็ว
19.03น.นกบินกลับรัง แสงนีออนรีสอร์ทบนภูเขาเริ่มสว่างขึ้น ส่วนบนท้องฟ้าตอนนี้เริ่มไม่มีีสีสันสดใสแล้ว มีแต่พระจันทร์กำลังเริ่มทำงาน
19.30น.ขับรถกลับร้านหนังสือไปรับพี่เจกินข้าว ไปกินข้ากันที่หาดป่าตอง ผมเคยมาหาดป่าตองตอนอายุ 10ขวบจำอะไรไม่ค่อยได้เท่าไร จำได้ว่ามีรถมอเตอร์ไซค์สี่สูบ รถจี๊บ เมียเช่า น้ำทะเลสีสวย การเคลื่อนตัวช้าๆของเฆมเหมือนท่วงท่าของหญิงสาวพร้อมเสาคู่ใจ ฟรั่งหนีหนาวมาพึ่งร้อนนอนอาบแดด คือความทรงจำของผมตอนเด็กๆ หาดป่าตองตอนนี้ยังเหมือนเดิมแต่มันดูเล็กลงไปจากตอนเป็นเด็กๆเท่านั้นเอง






